asdas
ცნობილი ადამიანები
სად სურს  თაფლობისთვის გატარება ჯულიანა ბარ–გნარს
მოგზაური
სად სურს თაფლობისთვის გატარება ჯულიანა ბარ–გნარს

2014-10-29 01:17:57



სპორტულ–სამეჯლისო მოცეკვავე ჯულიანა ბარ–გნარი ჯერ კიდევ მეორე კლასის მოსწავლე იყო, როცა ცეკვის კონკურსზე ბაქოში გაემგზავრა. ეს მისი პირველი და დაუვიწყარი მოგზაურობა იყო, რასაც სხვა შთამბეჭდავი ვოიაჟებიც მოჰყვა. მიუხედავად იმისა, რომ არაერთი ქვეყანა მოინახულა, ოცნების ქალაქებში, სადაც სამომავლოდ თაფლობისთვის გატარება აქვს დაგეგმილი, ჯერ ვერ მოხვდა. მისი ინტერვიუდან შეიტყობთ, თუ რომელია ეს ქალაქები.
– ჯულიანა, როგორც ვიცით, გასტროლებსა და კონკურსებზე ხშირად გიწევთ უცხო ქვეყნებში წასვლა. მგზავრობა და მოგზაურობა რა პროცესია ეს თქვენთვის?
– ძალიან მიყვარს მოგზაურობა და ჩემთვის ყველაზე საინტერესო პროცესია. როცა სკოლის მოსწავლე ვიყავი, მაშინაც ხშირად მიწევდა ქვეყნიდან გასვლა და სულ იმას ვფიქრობდი, რომ ჩემს თანატოლებს მსგავსი საინტერესო ცხოვრება არ ჰქონდათ. როცა უცხო ქვეყნის სამყაროს ეცნობი, შინაგანად იზრდები.
მახსოვს, მეორე კლასის მოსწავლე ვიყავი, როცა პირველად მშობლების გარეშე გავემზავრე ტურნეზე ბაქოში. იმ პერიოდში დედაჩემის გარეშე არსად დავდიოდი და ვერ წარმომედგინა, მარტო რას გავაკეთებდი, მაგრამ არაფერი გამჭირვებია, რადგან საქმეზე ვიყავი გადართული. ცეკვა ახალი დაწყებული მქონდა და ეს ჩემთვის პირველი დიდი კონკურსი იყო. ბაქო კი დავათვალიერე, მაგრამ დეტალები აღარ მახსოვს. ამ ქალაქში რამდენიმე წლის წინაც გახლდით და დიდი შთაბეჭდილებების ქვეშ აღმოვჩნდი. არქიტექტურიდან დაწყებული და ქუჩების სისუფთავით დამთავრებული, ყველაფერი მომეწონა.
– ადრეული მოგზაურობებიდან რომელმა ქვეყანამ მოახდინა თქვენზე მძაფრი შთაბეჭდილება?
– ასეთი ინგლისი იყო, სადაც 16 წლის ასაკში მოვხვდი. ბლექ ფულში გავჩერდით, ერთი დღით კი ლონდონშიც ჩავედით. ლონდონზე რა უნდა გითხრათ? შოკში ვიყავი, უდიდესი და ულამაზესი ქალაქია. თბილისი ხომ ძალიან მიყვარს, მაგრამ ვთვლი, რომ ჩვენი დედაქალაქის მერე ლონდონი ყველაზე ლამაზია. დიდი სივრცე მიყვარს და ლონდონმა თავისი უზარმაზარი ქუჩებით მომხიბლა. ყველაზე დიდი თავისუფლება იქ ვიგრძენი!
კარგად მახსოვს, როცა იქიდან მოვფრინავდით და თვითმფრინავში ჩავსხედით, ღრუბლებიც კი სხვანაირი მეჩვენა... ნაღებს ჰგავდა! თან მზე ჩადიოდა და ისეთი ლამაზი ხედი იყო, თავი სამოთხეში მეგონა. იქაურმა გარემომ ჩემზე იმდენად დადებითად იმოქმედა, რომ საქართველოში დაბრუნებული ყველაფერს ვარდისფრად ვხედავდი.
– ყველაზე ხშირად რომელ ვოიაჟს იხსენებთ ხოლმე მეგობრები?
– ყველაზე ხშირად საქართველოს ტერიტორიაზე მოგზაურობებს ვიხსენებთ, რაც ძალიან ხშირია ჩვენს ცხოვრებაში. ზაფხულობით სტუდიის მოცეკვავეებს გვიყვარს ამა თუ იმ კუთხეში რამდენიმე დღით გამგზავრება. ამ ზაფხულს ქობულეთში წავედით მეგობრები. არ აქვს მნიშვნელობა, სად მიდიხარ, მთავარია, ვისთან ერთად მოგზაურობ და როგორ დროს ატარებ. სტუდიის ბავშვები ერთი ოჯახივით ვართ და, ხომ წარმოგიდგენიათ, როგორი დღეები გვექნება.
ქობულეთში 10 დღით გახლდით. უამრავი სამეცადინო გვქონდა, მაგრამ გართობას გვერდს როგორ ავუვლიდით? რითი აღარ ვერთობოდით! გიგი გაჩეჩილაძე ჩვენი მთავარი მწვრთნელი და ფედერაციის პრეზიდენტია, ის იგონებდა ძალიან მაგარ თამაშებს. ნივთებს დავმალავდით და ფურცლებზე მინიშნებებს ვწერდით, რომლებიც ასევე დამალული იყო.
გიგი იდეებითაა სავსე. როგორც კი გავყუჩდებით, ახმაურდება, პენსიონერები ხართო და ქალაქგარეთ წასვლას დაგვიგეგმავს ხოლმე. სენაკში წასვლა განსაკუთრებულად უყვარს. ერთხელ ყველანი ერთად წავედით სენაკში. კარგად მახსოვს, კიბორჩხალების დასაჭერად ტალახში როგორ ვიძრომიალეთ დაღამებამდე, მაგრამ ვერც ერთი დავიჭირეთ. კარგად კი გავიყინეთ.
ასეთი დასვენება ბევრად მირჩევნია კლუბებში სიარულს. გოგონები ისედაც ნაკლებად დავდივართ კლუბებში აქაც და უცხოეთშიც, შეიძლება ბიჭები დაძვრებიან. მოკლედ, "თელას" ყველა მოგზაურობა შთამბეჭდავია.
– უცხოეთშიც ასე კარგად ერთობით?
– რასაკვირველია. ერთი პერიოდი უკრაინაში ხშირად გვიწევდა ჩასვლა. ერთ–ერთ ჩასვლაზე სლოვაკეთის ქალაქ ტრნავაშიც გადავედით. სამი კვირის განმავლობაში თავგადასავლებით ავივსეთ. ბევრს დავბოდიალობდით უცხო ქუჩებში. სადაც უნდა მოვხვდეთ, ყველგან გვიჩნდება ქალაქის დათვალიერების სურვილი.
მე და ოთო ფოლადაშვილი ნოემბერში ვენაში ვაპირებთ გამგზავრებას. როგორც გავიგე, ორი დღე გვექნება თავისუფალი და ძალიან მიხარია, რომ ამ ქალაქს დავათვალიერებ.
– ოთო როგორი თანამგზავრია?
– გადასარევი. ოთო ისედაც მოუსვენარი, აქტიური და მხიარული ბიჭია.
– ყველაზე სიმპათიური ბიჭები რომელ ქვეყანაში ნახეთ?
– სლოვაკეთში საკმაოდ სიმპათიური ბიჭები არიან ისევე, როგორც გოგოები. უკრაინელ ქალებზე ლეგენდები რომ დადის, ჩვენ იქ არავინ გვინახავს მსგავსი სილამაზის. ერთი–ორი ლამაზმანი კი ვნახეთ, მაგრამ უკრაინელი გოგოები მაინც ცოტა უბრალოები მოგვეჩვენა. სლოვაკეთში კი ისეთი ლამაზი გოგონები დადიან, ნამდვილი შოკი მივიღეთ! ყველა ერთნაირად ლამაზი და მოვლილია. ბიჭები კი, გარდა იმისა, რომ თავისებური შარმი აქვთ, ძალიან მოდურები არიან.
– მოგზაურობის დროს რომანი არასდროს გაგიბამთ?
– არა, ჩვენს ბიჭებს არ "ვღალატობ"!
– ოჯახთან ერთადაც გიმოგზაურიათ?
– ზაფხულში ჩემს ძმასთან დავისვენე სანკტ–პეტერბურგში და ამ ქალაქის დათვალიერება ნამდვილად მოვახერხე. ულამაზესია თავისი არქიტექტურითა და ქუჩებით. ერმიტაჟში ფეხი რომ შევდგი, ამ ფაქტმა ჩემზე იმდენად იმოქმედა, მაშინ მივხვდი, ხალხი რას გრძნობდა, როცა ამბობდა, ამა და ამ მუზეუმში ფეხი რომ შევდგი, ავტირდიო.
ერმიტაჟმა ბევრი მძაფრი შეგრძნება დამიტოვა. მაშინვე წარმოვიდგინე, წლების წინ როგორ ტარდებოდა იქ მეჯლისი. ბავშვობაში კი ვცხოვრობდი სანკტ–პეტერბურგში, მაგრამ 4 წლის ვიყავი, იქაურობა რომ დავტოვე და ის გარემო აღარ მახსოვდა. ამ ქალაქში მხოლოდ ამინდი არ მომეწონა. გარემო პირობები ჩემზე იმდენად მოქმედებს, შეიძლება უცხო ქალაქი ამითაც შევაფასო.
– ამ მხრივ ყველაზე მეტად რომელი ქვეყანა მოგეწონათ?
– სლოვაკეთის ბუნება ძალიან მომეწონა. მწვანე და მოვლილი ქვეყანაა. როგორც კი საზღვარი გადავლახეთ, მაშინვე ვიგრძენით, რომ ევროპაში გადავდგით ფეხი.
– უცხოეთში საყიდლებზე სიარულისთვის იცლით?
– ფული თუ გვაქვს, საყიდლებისთვის დროს ყოველთვის გამოვნახავთ ხოლმე, რადგან ცეკვის აქსესუარებს ძირითადად უცხოეთში ვყიდულობთ. უკრაინაში ყველა მაღაზია მოვიარეთ. ცეკვის ფეხსაცმელსა და სვაროვსკის თვლებს უცხოეთში ვყიდულობთ, რადგან აქ არ იშოვება. ყოველდღიურ სამოსსაც ვიძენთ ხოლმე, მაგრამ ძირითადად მაინც ცეკვის აქსესუარებზე ვართ გადართული.
შოპინგზე ბიჭებიც აქტიურად დაგვყვებიან. მათაც ძალიან სჭირდებათ კარგი საცეკვაო ფეხსაცმელი და სვაროვსკის თვლები, ამიტომ ამ საკითხში გოგოებზე აქტიურები არიან. სამოგზაუროდ ისედაც ძალიან ბევრი ტანსაცმელი მიმაქვს და თუ ცეკვის აქსესუარები შევიძინე, ორმაგი ბარგით ვბრუნდები.
– უცხოეთში სამართალდამცავებთან ოდესმე გქონიათ შეხება?
– კი, როგორ არა. უკრაინაში ჩასვლისთანავე, მატარებელი გაჩერდა თუ არა, ერთ–ერთმა მოცეკვავემ სიგარეტის მოწევა დაიწყო. ამ დროს პოლიციაც გამოჩნდა. ამ ტერიტორიაზე სიგარეტის მოწევა აკრძალულია, პასპორტი მომეცით, დეპორტით უნდა გაგაბრუნოთო. ვუხსნიდით, რომ მოცეკვავეები ვიყავით და, თუ საჭირო იყო, ჯარიმასაც გადავიხდიდით, მაგრამ არაფერმა გაჭრა. ამ დროს იქაური ფედერაციის პრეზიდენტიც გამოჩნდა და იმან გადაგვარჩინა, თორემ საქართველოში დაბრუნება მოგვიწევდა.
– მოცეკვავეები კვების გარკვეულ რეჟიმს იცავთ, უცხოეთში გემრიელი კერძების დანახვისას ცდუნებას როგორ უძლებთ?
– შეიძლება ბევრს არ ვჭამ, მაგრამ მაინც ვთვლი, რომ გურმანი ვარ. ასე რომ, საზღვარგარეთ ჩემი კვება დიდ პრობლემას არ წარმოადგენს. ბაყაყი არ გამისინჯავს, მაგრამ არც ამაზე დავიხევ უკან. მთავარია, ვიზუალურად კარგად გამიყურებოდეს კერძი.
უკრაინაში ძირითადად კაფეში ვიკვებებოდით, ყოველდღე უკრაინულ ბორშჩს ვჭამდით. მექსიკაში არ ვარ ნამყოფი, მაგრამ იქაური სამზარეულოც ძალიან მიყვარს, ალბათ იმიტომ, მწარე გემოებით ქართულ სამზარეულოს რომ ჰგავს.

– როცა შეხმატკბილებული გუნდი ერთად მიდის სამოგზაუროდ, ალბათ თვითმფრინავშიც ყოველთვის მხიარულებაა.

– ფრენის ძალიან მეშინია. ადრე ასე არ ვიყავი, მაგრამ ბოლო პერიოდში იმდენი ავიაკატასტროფა მოხდა, რომ თვითმფრინავის შიში დამჩემდა. ატრაქციონებზეც კი ვეღარ ვჯდები. ფრენის დროს, არ ვიცი, დრო როგორ გავიყვანო.
სანკტ–პეტერბურგიდან მარტო გამოვფრინდი. ჩავჯექი თუ არა თვითმფრინავში, ისე დავიძაბე, ლამის ავტირდი. ამ დროს ვერც ალკოჰოლს ვიღებ და ვერც საძილე აბს, მთელი გზა ვნერვიულობ. ოთო ფოლადაშვილს ჩავაფრინდები ხოლმე და თავს მაღლა ვერ ვწევ.
– საოცნებო ქვეყანა თუ გაქვთ?
– როგორ არა. საფრანგეთში წასვლა ბავშვობიდან ჩემი ოცნებაა. თაფლობისთვის გატარება პარიზში წარმომიდგენია. ვენეციაში წასვლაც ოცნებად მაქვს, იქაურობა ჩემი მგონია.
სოფიო ბოჭორიძე, ჟურნალი სარკე 


Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

სიახლეები
დღის სიახლეები
რა მოსწონთ თქვენ მეგობრებს

Alternative content

1521512
1521712 online