asdas
ცნობილი ადამიანები
ბენიტო მუსოლინის ცოლის საშინელი წინასწარმეტყველება
ბენიტო მუსოლინის ცოლის საშინელი წინასწარმეტყველება
ბენიტო მუსოლინის ცოლის საშინელი წინასწარმეტყველება

2014-06-28 00:29:50



იტალიის ბოლო დიქტატორი, ბენიტო მუსოლინი, განსხვავებული და ნიჭიერი ადამიანი იყო – ჟურნალისტი, მწერალი და ბოლოს იტალიის უპირობო მმართველი, ფაშიზმის ერთ–ერთი იდეოლოგი, ადოლფ ჰიტლერის თანამოაზრე და მეგობარი, პიროვნება, რომელმაც იტალიური მაფია ფაქტობრივად გაანადგურა და ამერიკაში გააქცია.
ბენიტომ მამის – თავგადაკლული სოციალისტისგან მიიღო პოლიტიკური ორიენტირი, მაგრამ მერე მას გაემიჯნა. ამის გამო კომუნისტებმა მას კარიერის დასაწყისში 7 ტერორისტული აქტი მოუწყვეს. საინტერესო იყო მისი პირადი ცხოვრებაც. ხოლო სიკვდილი ისეთი ჰქონდა, როგორიც დიქტატორს შეეფერება.
მუსოლინი 1883 წლის 29 ივლისს დაიბადა ჩრდილოეთ იტალიის ერთ–ერთ პატარა დაბაში. მამამისი მჭედელი იყო, დედა კი – მასწავლებელი. 5 წლისამ უკვე კითხვა იცოდა და ვიოლინოზე დაკვრას სწავლობდა. მოუსვენარი ბავშვი გახლდათ, მიუხედავად იმისა, რომ კარგად სწავლობდა, ორჯერ გამოაგდეს სკოლიდან ჩხუბის გამო.
სკოლის დამთავრების შემდეგ ბენიტო სოციალისტური პარტიის წევრი გახდა და აქტიურად მონაწილეობდა ქუჩის გამოსვლებში, წერდა პოლიტიკურ სტატიებს, ექვსჯერ იყო დაჭერილი მთავრობის ძალისმიერი გადაგდების მოწოდების ბრალდებით. მალე სოციალისტური პარტიიდან გარიცხეს იმის გამო, რომ ჟურნალ "ავანტიში", რომლის რედაქტორიც თვითონ იყო, იტალიის მთავრობას მოუწოდებდა, უარი ეთქვა ნეიტრალიტეტზე და გერმანიისთვის ომი გამოეცხადებინა.
პირველი მსოფლიო ომის დაწყებისთანავე მუსოლინი მოხალისედ წავიდა ფრონტზე. ერთ–ერთი შეტაკების დროს მის სიახლოვეს ყუმბარა აფეთქდა და დაჭრილი მუსოლინი სახლში დააბრუნეს. მან პოლიტიკური მოღვაწეობა ფაშისტური პარტიის დაფუძნებით გააგრძელა, რათა სოციალისტებს და კომუნისტებს დაპირისპირებოდა. ცოტა ხანში მისი პარტია 300 000 წევრს ითვლიდა და იმდენად პოპულარული გახდა, რომ იტალიის მაშინდელმა მეფემ, ვიქტორ ემანუელ მეორემ, ის პრემიერმინისტრად დანიშნა.
მუსოლინიმ სერიოზული რეფორმები ჩაატარა – გააუმჯობესა ქვეყნის ეკონომიკა და უმუშევრობა მინიმუმამდე დაიყვანა. ტოტალიტარული რეჟიმის დამკვიდრების პარალელურად იტალია ევროპის მოწინავე ქვეყნების დონეს მიუახლოვდა. ამის მისაღწევად გამოიყენებოდა სოციალიზმისთვის დამახასიათებელი ღონისძიებები – ეკონომიკის დაგეგმარება და შრომის მორალური სტიმულირება. ხორბლის მოსავლისთვის "ბრძოლის" მოსაგებად მუსოლინი მთელი ქვეყნის სოფლებში პირადად ჩადიოდა და მიმართავდა "მამაც გლეხებს, რომლებიც წინა ხაზზე იბრძოდნენ", შრომაში გამორჩეულებს კი პირადად აჯილდოვებდა "შრომის ვარსკვლავით". და მართლაც, ხორბლის მოსავალი 1925 წლისთვის ომამდელ პერიოდთან შედარებით 30%–ით გაიზარდა.
იტალიის გასაძლიერებლად მუსოლინიმ გრანდიოზული სამშენებლო პროექტების განხორციელება დაიწყო. შენდებოდა გზები, არხები, საავადმყოფოები, სკოლები, ობოლთა თავშესაფრები, აშრობდნენ ჭაობებს, აგებდნენ სარწყავ სისტემებს, აშენებდნენ ტყეებს, გამოიყოფოდა თანხები უნივერსიტეტების განვითარებისთვის, არქეოლოგიური სამუშაოებისთვის, შემუშავებული იყო რომის გალამაზების გრანდიოზული გეგმა.
მუსოლინი ბრწყინვალე ორატორი და შესანიშნავი პროპაგანდისტი იყო. თავის ოსტატურ გამოსვლებში მრავალათასიანი მიტინგებისას იტალიის სხვადასხვა რეგიონში, ქალაქად და სოფლად, ის აუდიტორიასთან არაჩვეულებრივი კონტაქტის დამყარებას ახერხებდა და უდიდეს თაყვანისცემას იღებდა. ხალხმა მას დუჩე (ბელადი) შეარქვა.
გაზეთები აჭრელებული იყო მუსოლინის ფოტოებით, რომლებზეც ის ასახული იყო ენერგიული შრომის პროცესში: აწყობდა აგურებს, არტყამდა უროს გრდემლზე, ცელავდა ყანას. ფოტოებს ამშვენებდა დუჩეს დევიზი: "შრომა მოგვიტანს წარმატებას!". ყველას აუჩუყა გული ფოტოებმა, რომლებზეც თვალაცრემლებული დუჩე უღატაკეს სამხრეთელ გლეხებს ეუბნებოდა: "მე ვიზრუნებ თქვენზე, მე ვიცი, რა არის შიმშილი". იტალიელებმა ირწმუნეს, რომ დუჩე იყო თავმდაბალი, გულკეთილი და ამავე დროს გენიალური ადამიანი.
შეიქმნა მითი დუჩე მუსოლინის ზეადამიანობის, ღმერთივით ყოვლისშემძლეობის, სამართლიანობის, დიდსულოვნების და უცოდველობის შესახებ. ამ მითიდან ლოგიკურად გამომდინარეობდა მითი ფაშიზმის შესახებ, რომელმაც იხსნა ქვეყანა ბოლშევიზმისგან და მას გზა გაუხსნა იულიუს კეისრის რომის მემკვიდრეობისკენ.
მუსოლინის ურთიერთობა ჰიტლერთან არაერთგვაროვანი იყო. ფიურერს დიდი ძალისხმევა დასჭირდა, რომ დუჩე მოეთაფლა და მისი მოკავშირე გაეხადა. ამისათვის მუსოლინის ხელი შეუწყო, აფრიკის რამდენიმე ქვეყანა, ალბანეთი და საფრანგეთის სამხრეთი მიეერთებინა. მეორე მსოფლიო ომში იტალია გერმანიის ყველაზე სანდო მოკავშირედ მოიაზრებოდა.
მუსოლინი პირად ცხოვრებაშიც განსხვავებული იყო. უყვარდა ჯანმრთელი ცხოვრების წესი, ვარჯიშობდა, მფარველობდა რამდენიმე ფეხბურთის გუნდს, მაგრამ მისი განსაკუთრებული ინტერესი მაინც ქალები იყვნენ. ადრეულ ახალგაზრდობაში სიფილისით დასნებოვნდა და ეს ისე განიცადა, რომ თავის მოკვლა უნდოდა, მაგრამ მეგობრებმა ცნობილ ექიმთან წაიყვანეს. იმ დროს ამ საშინელ დაავადებას ვერცხლისწყლის პრეპარატებით მკურნალობდნენ, რომელსაც დიდი უკუჩვენებები ჰქონდა და ნერვულ სისტემას აზიანებდა.
მუსოლინის შემდგომი სექსუალური ცხოვრება უამრავი კომპლექსით იყო სავსე. მისი იდეალი ტანსრული, ფუმფულა ქალები იყვნენ, რომლებსაც ეკრძალებოდათ სუნამოს ხმარება. მისი პირველი პარტნიორი რუსეთის სოციალ–დემოკრატიული პარტიის გამოჩენილი წევრი, რევოლუციონერი ანჟელიკა ბარაბანოვა იყო. პრემიერმინისტრობისას მასთან სათხოვნელად მისულ ქალებს თავისივე კაბინეტში "სინჯავდა" იატაკზე და ფანჯრის რაფაზე, ხანგრძლივი ურთიერთობისთვის კი სხვა პარტნიორებიც ჰყავდა. მათ მუსოლინი დიდ ფუფუნებაში აცხოვრებდა.
საყვარლებიდან მუსოლინი ულამაზეს კლარა პეტაჩის გამოარჩევდა. მათი სასიყვარულო ურთიერთობა 10 წელზე მეტ ხანს გაგრძელდა, თუმცა არაერთხელ უთქვამს ქალისთვის, რომ ოჯახს ვერ დაანგრევდა. ერთ მშვენიერ დღეს ვილაში, სადაც დუჩე კლარას ხვდებოდა, ცოლი, რაშელი დაადგა თავზე. აურზაური არ ყოფილა, რაშელმა განმგმირავი მზერა ესროლა კლარას, შემდეგ კი დუჩეს ჩაულაპარაკა: "ერთ მშვენიერ დღეს პიაცალე ლორეტოზე მიგაბრძანებენ!". ეს ის ადგილი იყო, სადაც ყველაზე იაფფასიანი მეძავები იკრიბებოდნენ.
ცოლის წინასწარმეტყველება რამდენიმე წელში ახდა. მუსოლინი და მისი საყვარელი კლარა პეტაჩი 1945 წლის 27 აპრილს კომუნისტმა პარტიზანებმა (გარიბალდის 52–ე ბრიგადიდან) სოფელ დონგოს მახლობლად, ტბა კომოსთან შეაჩერეს, საიდანაც ის შვეიცარიაში გადასვლას ცდილობდა, რათა იქიდან ესპანეთში გაფრენილიყო. მაშინ კლარას ძმა ესპანეთის კონსული გახლდათ.
მომდევნო დღეს მუსოლინი და პეტაჩი მათ თხუთმეტივე თანამგზავრთან ერთად დახვრიტეს. განაჩენი გიულინოში აღსრულდა. ოფიციალური ცნობით, დახვრეტას უოლტერ აუდისიო ხელმძღვანელობდა. აუდისიო კომუნისტი პარტიზანი იყო, რომელსაც მუსოლინის ლიკვიდაციის ბრძანება ეროვნული თავისუფლების კომიტეტისგან ჰქონდა მიღებული. როდესაც აუდისიო შევიდა ოთახში, სადაც მუსოლინი და სხვა ფაშისტები იყვნენ, გადმოცემის თანახმად, გამოაცხადა: "მე მოვედი, რომ თქვენ გიხსნათ!.. იარაღი გაქვთ?". შემდეგ მან ისინი ავტომობილში ჩასხა და მცირე მანძილის გავლის შემდეგ, როგორც სიცილიურ კლანებშია მიღებული, მოსთხოვა, მანქანიდან ჩასულიყვნენ. კლარას წასვლა შესთავაზეს, მაგრამ იუარა და თქვა, რომ დუჩესთან ერთად მოკვდებოდა. აუდისიომ პირველად მუსოლინის ესროლა, კლარა წინ გავარდა, რათა დუჩეს გადაფარებოდა. მუსოლინი დაეცა, მაგრამ არ მომკვდარა. აუდისიო მივიდა და მკერდში კიდევ ერთხელ ესროლა.
მეორე დღეს პარტიზანებმა დუჩეს და კლარას გვამები პიაცალე ლორეტოზე თავდაყირა ჩამოკიდეს.
მოამზადა კობა ბრეგვაძემ, ჟურნალი სარკე 


Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

სიახლეები
დღის სიახლეები
რა მოსწონთ თქვენ მეგობრებს

Alternative content

1522848
1523048 online