asdas
ცნობილი ადამიანები
ლევან ახვლედიანი: "თბილისის გზებზე ქალებს გავურბივარ"
ავტომოყვარული
ლევან ახვლედიანი: "თბილისის გზებზე ქალებს გავურბივარ"

2014-08-19 12:33:16



მოცეკვავე ლევან ახვლედიანი 6 წელია, რაც საჭესთან ზის და, შეიძლება ითქვას, რომ ამ ხნის განმავლობაში თბილისური მოძრაობა კარგად შეისწავლა. ასევე მანქანის მოძრაობაზე ზუსტად ხვდება, საჭესთან ქალი ზის თუ კაცი. რამდენჯერმე ქალი მძღოლების გამო ავარიულ სიტუაციაშიც აღმოჩნდა და მას შემდეგ მიეჩვია, რომ მათ უნდა მოერიდოს. "მერსედესის" მძღოლს, მისი მეგობრის, მოცეკვავე რეზიკო რობაქიძისგან განსხვავებით, მშვიდი მოძრაობა უყვარს. რეზიკო "ბეემვე"–ს მართავს. ასე რომ, მეგობრებს შორის ყოველთვის კამათია, "მერსედესი" ჯობია თუ "ბეემვე".
– ლევან, როდის გაგიჩნდათ მანქანის მართვის სურვილი?
– 15–16 წლის ასაკიდან უკვე მინდოდა, ავტომობილი მყოლოდა. ყოველთვის იმაზე ვფიქრობდი, მამას გაახსენდებოდა თუ არა, რომ საჭესთან დავესვი. მე კი ვერასდროს ვუბედავდი ამის თქმას. 18 წლის ვიყავი, როცა მართვის მოწმობა ავიღე, მაგრამ საკუთარი ავტომობილი მოგვიანებით, 23 წლის ასაკში შევიძინე.
– პირველი ავტომობილი უმეტეს შემთხვევაში მამის საჩუქარია ხოლმე. თქვენც მამამ გიყიდათ?
– მისი დახმარებით შევიძინე. მანქანის ყიდვა რომ გადავწყვიტე, ფულის შეგროვება დავიწყე. სიმართლე გითხრათ, ვერც წარმოვიდგენდი, თუ ავტომობილის საყიდელი თანხა მომიგროვდებოდა. მამა სულ მეუბნებოდა, ცოტაც მოითმინე და კარგ მანქანას გიყიდიო, მაგრამ არ შემეძლო. გარკვეული თანხა რომ მომიგროვდა და მივხვდი, უკვე რაღაცის ყიდვას შევძლებდი, მოთმინება დავკარგე. "ოპელის" ყიდვას ვაპირებდი, მაგრამ მამა დამეხმარა და "მერსედესზე" მომიწია დაჯდომა. ავტობაზრობიდან ჩემი მანქანით მარტო წამოვედი.
– როგორ გახსენდებათ პირველი ავტომობილი?
– როგორც ყველა ახალბედა მძღოლისთვის, პირველი მანქანა ჩემთვისაც სახლივით იყო. მამა ყოველთვის მეუბნებოდა, ავტომობილი ადამიანივითაა, როგორც მოექცევი, ისე მოგექცევაო. ამიტომაც მანქანის ხმას სულ ვუსმენდი. ცე კლასის "მერსედესის" გამარიაჟება ცოტა რთულია, მაგრამ ყველანაირად ვეცადე, სტანდარტული "მერსედესი" არ მყოლოდა. განსხვავებული დისკები დავუყენე, სალონშიც სხვადასხვა ფერის განათებები გავაკეთე და მაგნიტოფონსაც დიდი მონიტორი დავუდგი. ამის მიუხედავად, 5 წლის შემდეგ, როცა მისი გაყიდვის დრო დადგა, მწყობრში აღარაფერი ჰქონდა, საბარგულიც კი არ იკეტებოდა. ჩემი "მერსედესი" შედარებით ახალ, 2004 წლის ე კლასის "მერსედესში" გადავცვალე და ფულიც დავუმატე.
– ორივეჯერ "მერსედესი" რატომ არჩიეთ, მოგწონთ ეს მარკა?
– გერმანიასთან დიდი ბებია მაკავშირებს და გერმანიის საფეხბურთო ნაკრებიდან დაწყებული, იქაური ყველაფერი მომწონს. "მერსედესიც" და "ბეემვე"–ც გერმანული ბრენდებია, მაგრამ უპირატესობას მაინც "მერსედესს" ვანიჭებ. ამ ორ მარკაზე გამუდმებული დავაა, რაშიც ყოველთვის ვარ ჩართული, მით უმეტეს, რეზიკო რობაქიძესთან, რადგან მას "ბეემვე" ჰყავს. "მერსედესი" თუ რაიმე ახალ მოდელს გამოუშვებს, მე იმით ვებლატავები რეზის, ის კი – თავისი "ბეემვე"–ს ახალ–ახალი მოდელებით. ისე ვკამათობთ ხოლმე, კაცს ამ კომპანიების მფლობელები ვეგონებით. მე და რეზი გზაზე ერთმანეთს არასდროს გავჯიბრებივართ. ეს თუ მოხდება, ვიცი, რომ ის გადამისწრებს და რატომ უნდა გავეჯიბრო? "ბეემვე" უდავოდ კარგი მანქანაა, რეზის გავახარებ და თქვენი ჟურნალის ფურცლებიდან ვეტყვი, რომ ის "მერსედესს" კლასითაც დაეწია უკვე.
ჩემი საოცნებო მანქანა "მერსედეს ცეელესი" გახლავთ, ოღონდ ეს საოჯახო ავტომობილი არ არის, უფრო სამარიაჟოა. მანქანის ვიზუალზე მეტად სალონს ვაფასებ. როცა მოძრაობის დროს სალონში არანაირი ჩახჩახის ხმა არ ისმის, ეს ჩემთვის დიდი კომფორტია.
– "მერსედესს" ძირითადად სტაბილური მძღოლები ირჩევენ. თქვენ როგორი მძღოლი ხართ?
– ვერ დავიკვეხნი, რომ ყველა საგზაო ნიშანი ვიცი, რადგან მას შემდეგ, რაც მართვის მოწმობა ავიღე, საგამოცდო ბილეთებში უამრავი რამ დაამატეს. ვერასდროს წარმოვიდგენდი, თუ საქართველოში ღვედს გაიკეთებდნენ. პატარა რომ ვიყავი და მანქანაში ვჯდებოდი, ყოველთვის მებადებოდა კითხვა, რატომ ეკიდა შავი ლენტები. ახლა ღვედს ისე მივეჩვიე, მანქანაში ჩაჯდომისთანავე ინსტინქტურად ვიკეთებ. სისწრაფე არ მიყვარს და თან ჩემი მანქანის ძრავიც არ გამოირჩევა დიდი მოცულობით. 2,2 ტურბო ძრავი საკმარისია გარკვეული სიჩქარის განსახორციელებლად, მაგრამ ვცდილობ, მაინც მშვიდად ვიმოძრაო და კანონმორჩილი მძღოლი ვიყო. ხანდახან, როცა მგონია, რომ წითელ შუქნიშანს გავასწრებ, არ გამომდის. ახალბედა მძღოლს უფრო მეტი ჯარიმა მქონდა. თბილისი ღამით გაჩახჩახებული რომ იყო, ფარების ანთება მავიწყდებოდა და ამის გამო ხშირად მაჯარიმებდნენ.
– ახლა აღარ გაჯარიმებენ?
– იშვიათად. ბოლოს ვიდეოჯარიმა მივიღე. კონკურსზე მეჩქარებოდა და რომ არ დამეგვიანა, ამისთვის ყველაფერი მიღირდა. ვაჟა–ფშაველას გამზირზე სიჩქარეს გადავაჭარბე და დამაჯარიმეს კიდეც. ახალი მძღოლი როცა ვიყავი, ჩემპიონატზე 2–3 ბოკალი ლუდი დავლიე და საჭესთან დავჯექი. პატრულმა გამაჩერა, ნასვამობა დადასტურდა და დამაჯარიმეს. მას შემდეგ ხშირად მაჩერებდნენ და ალკოჰოლზე მამოწმებდნენ. ახლა – იშვიათად, შეიძლება მხოლოდ მაშინ გამაჩერონ, როცა ნელა ვმოძრაობ.
– გცნობენ პატრულის თანამშრომლები?
– ასეც ხდება. ტელეფონზე საუბრისთვის მაჯარიმებდნენ, მაგრამ არ ვუთხარი, რომ პროექტში "ცეკვავენ ვარსკვლავები" ვმონაწილეობდი და ტელეფონზე აუცილებლად უნდა მეპასუხა. ჯარიმა უნდა გამოეწერათ უკვე, როცა ქალი პატრულიც გადმოვიდა. ალბათ ის უფრო უყურებდა პროექტში, მიცნო და აღარ დამაჯარიმეს. გოჩა ჩერტკოევზე უამრავი შეკითხვა დამისვა, რას გერჩით ეს კაცი მონაწილეებსო.
– საჭესთან ბილწსიტყვაობა გჩვევიათ?
– არა, რაც უნდა ცუდ სიტუაციაში აღმოვჩნდე, არ შევიგინები. რა თქმა უნდა, რაღაცეებზე ვბრაზდები, მაგრამ ზუსტად ვიცი, ერთხელ რომ შევიგინო, დავეჩვევი და მერე რომელიმე მგზავრთან შევრცხვები.
– თბილისურ მოძრაობაში რა გიქმნით ყველაზე დიდ დისკომფორტს?
– ძირითადად ვხვდები, საჭესთან ქალი თუ ზის. დამწყები ქალი მძღოლები მხოლოდ წინ იყურებიან და აქეთ–იქით რა ხდება, ვერ აკონტროლებენ. როცა თბილისის გზებზე ასეთების გვერდით აღმოვჩნდები, ვცდილობ, მაქსიმალურად სწრაფად გავიქცე და იქაურობას გავეცალო. როცა მანქანის მართვას ვსწავლობდი, მასწავლებელი მიხსნიდა, რომ ყველა სარკის ფლობა უნდა შემძლებოდა და მოძრაობის კონტროლი რამდენიმე ავტომობილის გამოტოვებითაც მომეხერხებინა. ახალბედა მძღოლებს ხომ ყველას აქვს ეს პერიოდი გავლილი, მაგრამ მაინც დაუდევარ მძღოლს უფრო მეტს ვამჩნევ ქალაქში, რომლებსაც შეუძლიათ, უცებ დაამუხრუჭონ ან გზა ციმციმას ჩართვის გარეშე ჩაგიჭრან.
სამწუხაროდ, ბევრჯერ მინახავს ქალი მძღოლი, რომელიც მანქანის სარკეებს მხოლოდ საკუთარი სილამაზის შესამოწმებლად იყენებს. ერთხელ ქალი თან ჭამდა, თან სიგარეტი ეჭირა ხელში, ტელეფონზეც ლაპარაკობდა და საჭესაც მართავდა. მიუხედავად იმისა, რომ ქალ მძღოლებს ვერიდები, მათგან ავარიული სიტუაცია არაერთხელ შემქმნია და ისევ და ისევ ჩემი სიფრთხილის გამო არაფერი მომხდარა. მხოლოდ ქალებზე ნუ ვისაუბრებთ, მოძრაობის დროს მამაკაცებსაც მოგვდის შეცდომები. ყოფილა შემთხვევა, საქმეზე ჩავფიქრებულვარ და მეც შემიქმნია ავარიული სიტუაცია.
– თქვენი ცოლი ზის საჭესთან?
– არა, მაგრამ ორივეს გვაქვს ამის სურვილი. ეს ჩემთვის დიდი კომფორტი იქნება. როცა დალევა მიწევს, მერე სულ ტაქსის მძღოლის ძებნაში ვარ, რომ ჩემს მანქანაზე დაჯდეს.
– ავტომობილის მოვლას რა დროს უთმობთ?
– რომ გითხრათ, სულ გარეცხილი მანქანით დავდივარ–მეთქი, ამის გამო მთელი საახლობლო დამცინებს. რაც პროექტებში ვარ, უდროობის გამო გასარეცხი მანქანით სიარული ხშირად მიწევს. როცა ავტომობილი ჭუჭყიანია, ხუთი წლით ბებერი ჩანს, მაგრამ როცა წვიმიანი დღეები ერთმანეთს ებმება, ამ დროს არასდროს ვრეცხავ. რომ გავრეცხავ, ზუსტად ვიცი, იმ დღესვე თუ არა, მეორე დღეს აუცილებლად უნდა იწვიმოს.
სოფიო ბოჭორიძე, ჟურნალი სარკე 


Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

სიახლეები
დღის სიახლეები
რა მოსწონთ თქვენ მეგობრებს

Alternative content

1522528
1522728 online