asdas
ცნობილი ადამიანები
ლადო ბურდული: "ჩემი ცოლის, ნინო გიორგობიანის სამსახურის გამო საპატრულო პოლიციასთან ორმაგად თავაზიანი ვარ"
ავტომოყვარული
ლადო ბურდული: "ჩემი ცოლის, ნინო გიორგობიანის სამსახურის გამო საპატრულო პოლიციასთან ორმაგად თავაზიანი ვარ"

2014-09-30 08:35:31



ყოფილ ფეხბურთელს, ლადო ბურდულს, ადრე თუ სისწრაფე და თბილისის ქუჩებში მხოლოდ სიამოვნებისთვის სიარული უყვარდა, ახლა მისთვის მანქანას მხოლოდ საქმიანი დატვირთვა აქვს. მიუხედავად იმისა, რომ მოძრაობის დროს საკმაოდ ფრთხილია, ჯარიმების გადახდა მაინც უწევს და, როგორც თავად გვითხრა, არასდროს სარგებლობს იმით, რომ მისი ცოლი, ჟურნალისტი ნინო გიორგობიანი, შსს–ს პრესსამსახურის უფროსია. ორივენი, ცოლიც და ქმარიც, ცდილობენ, თბილისში სამაგალითო მძღოლები იყვნენ და ეს კარგადაც გამოსდით.
– ბატონო ლადო, რა ფუნქცია აქვს თქვენთვის ავტომობილს?
– მანქანის როლი ჩემთვის შეიცვალა. ადრე თუ გასართობად და სასეირნოდ მჭირდებოდა, ახლა საქმისთვის და ოჯახისთვისაა აუცილებელი. როცა არ ვმუშაობდი და ფეხბურთს ვთამაშობდი, ავტომობილს სხვა დატვირთვა ჰქონდა. ვარჯიშის მერე სასეირნოდ მივდიოდი. თან "ბეემვე"–ზე ვიყავი "აცრილი", სისწრაფე მიყვარდა. 18 წლის ვიყავი, როცა პირველი ავტომობილი, "ნივა" შევიძინე. 20 წლის ასაკში კი "ბეემვე"–ზე გადავჯექი. მას შემდეგ ერთხელ მყავდა სხვა მარკა – "გრანდჩეროკს" ვმართავდი. რამდენიმე "იქს 5" გამოვიცვალე და ახლაც "ბეემვე"–ს ჯიპის მძღოლი გახლავართ.
– როგორც ამბობთ, სისწრაფე აღარ გიყვართ და ისევ "ბეემვე" რატომ აირჩიეთ?
– "ბეემვე"–ს კომფორტი იმდენად მაკმაყოფილებს, რომ სხვა მარკაზე გადაჯდომას არც ვფიქრობ. ჩემს რამდენიმე მეგობარს "მერსედესი" ჰყავს და, ხომ იცით, ამ ორი მარკის მძღოლებს შორის გამუდმებული კამათია. ამაზე ჩვენც ხშირად ვკამათობდით, ახლა კი – ნაკლებად. "ბეემვე"–ს უპირატესობაზე როცა ვსაუბრობდი, ვამბობდი, რომ ის უფრო ახალგაზრდული და სპორტულია, "მერსედესს" კი სხვა დატვირთვა აქვს.
ჩემი "იქს 5" 2007 წელს არის გამოშვებული, ძრავის მოცულობა 4.8 აქვს, მაგრამ, როგორც გითხარით, სწრაფად არ დავდივარ. ჩემს მანქანას ერთადერთი მინუსი ის აქვს, რომ ბევრ საწვავს წვავს, მაგრამ, თუ კომფორტი გიყვარს, ესეც უნდა აიტანო. შეიძლება ბევრმა მიწყინოს, მაგრამ ასეთი მანქანა როცა გყავს, გაზზე მისი გადაყვანა ცოტა გასაკვირია ჩემთვის. თუ საწვავის ჩასხმის ფული არ გაქვს, მაშინ იყიდე 1.6 მოცულობის ძრავის ავტომობილი დიზელზე და გაზის აპარატურას ნუ ჩააყენებ ძვირადღირებულ ჯიპში.
ფეხბურთელი ვიყავი, ახლა გუნდის გენერალური დირექტორი ვარ და, აქედან გამომდინარე, საკუთარ თავს შემიძლია მივცე იმის უფლება, რომ ავტომობილში დღეში 20 ლიტრი ბენზინი ჩავასხა. ღმერთმა არ დამიყენოს იმის დრო, რომ საწვავის ფული აღარ მქონდეს, მაგრამ, თუ ასე მოხდება, მანქანის საბარგულში იმხელა გაზის ბალონის ჩამონტაჟებას, ვამჯობინებ, ჯიპი გავყიდო და პატარა მანქანაზე გადავჯდე, ეს არ მეთაკილება.
– როგორი მძღოლი ხართ?
– 3–4 წელია, რაც ცხოვრების ეტაპის შეცვლასთან ერთად, მანქანისადმი მიდგომაც შევცვალე. ჩემი მიზანი და პრიორიტეტებიც სულ სხვაა და არა – მანქანით სეირნობა. 20–22 წლის ასაკში წითელ შუქნიშანზე გავლაც მიყვარდა და სხვა წესებსაც ვარღვევდი, მაგრამ ბოლო პერიოდში კანონმორჩილი მძღოლი გავხდი. სანამ ნინოს მოვიყვანდი ცოლად, მანამდე უკრაინაში ვცხოვრობდი და კანონმორჩილებას იქაც მივეჩვიე. უკრაინაში მაღალი სიჩქარითაც რომ მოძრაობდე და ფეხითმოსიარულე შენიშნო გზაზე, აუცილებლად უნდა შეანელო სისწრაფე. ჩვენთან კი ასე არ ხდება.
მინდა, ქართველების მიდგომა საგზაო მოძრაობის წესების მიმართაც შეიცვალოს და კანონმორჩილება ვისწავლოთ. ამ შემთხვევაში უბედური შემთხვევებიც ნაკლებად მოხდება და ავარიებიც. თბილისში ისეთი სპეციფიკური მოძრაობაა, ავტომობილს კარგად თუ არ მართავ, ვერც იმოძრავებ. უცხოეთიდან მეგობრები რომ ჩამომდიან სტუმრად, სულ მეუბნებიან, აქ მანქანა როგორ დაგყავსო. ვინ საიდან ჩაგიჭრის გზას და გადაგასწრებს, ვერ გაიგებ.
– ყველაზე მეტად რა გაღიზიანებთ თბილისურ მოძრაობაში?
– ლოდინი არ მიყვარს და საცობში დგომა ყველაზე დიდ დისკომფორტს მიქმნის, თუმცა, როცა მახსენდება, უკრაინაში რამხელა საცობებია, ეს დისკომფორტი მინელდება. კომპანია "სითი პარკზეც" ვერ გეტყვით კარგს და, მგონი, მხოლოდ მე არ ვფიქრობ ასე. ერთხელ აფთიაქში შევედი, 10 წუთში უკან გამოვბრუნდი და მანქანა აღარ დამხვდა. გადავიხადე ჯარიმა და ავტომობილი გამოვიხსენი. ერთხელ კი "სითი პარკის" საფასურის გადახდა დამავიწყდა. ჯარიმები მომსვლია, რაც არ მინახავს და არც არავის გავუფრთხილებივარ. თითო მათგანი 160 ლარიანად იქცა. მსგავსი შემთხვევები დიდ დისკომფორტს მიქმნის და ამ კომპანიის ჩვენი ქვეყნიდან გასვლას მივესალმები.
– ქალი მძღოლებიც ხომ არ გიქმნიან პრობლემებს?
– მათზე ვერ ვიტყვი, რომ მაღიზიანებენ. არც იმას ვეთანხმები, როცა ამბობენ, ავარიების 90% ქალი მძღოლების გამო ხდებაო. რომ შეხედავ და საჭეზე მიბჯენილია, უკვე ხვდები, როგორ მართავს მანქანას, მაგრამ ყველას ერთ ქვაბში მოხარშვა არ შეიძლება. ჩემი ცოლი ავტომობილს ბევრ მამაკაცზე მაგრად მართავს.
– თქვენი ცოლის თანამდებობა პატრულთან ურთიერთობაში გეხმარებათ?
– მეუღლის სახელით არასდროს მისარგებლია. პატრული თუ მიცნობს, მიშვებს, თუ ვერა, არასდროს ვამბობ, ჩემი ცოლი ვინ არის. ხანდახან ღვედის გადაჭერა მავიწყდება და ამაზე მაჯარიმებენ, უფრო მეტად კი – ტელეფონზე საუბრისთვის. როგორ შეიძლება ადამიანი შეაწუხო 10–20 ლარიანი ან თუნდაც 100 ლარიანი ჯარიმის გამო? მე თუ არ დავიცავი კანონი და რამდენჯერაც პატრული გამაჩერებს, იმდენჯერ ჩემს ცოლთან დავრეკე და ყველა ასე მოიქცეს, მაშინ ანარქია იქნება.
ცხოვრება ისეა მოწყობილი, ხან მაღლა იქნები და ხანაც – დაბლა. არ მინდა, ისეთი ადამიანის სახელი მქონდეს, რომელიც ცოლის სახელით სარგებლობს. ღმერთმა ქნას, 100 წელი ვიყოთ მე და ნინო ჩვენს სამსახურებში, მაგრამ როცა ასე აღარ იქნება, არ მსურს, ჩვენკენ ვინმემ თითი გამოიშვიროს, ესენი მაშინ ცუდად იქცეოდნენო. პირიქით, როცა ვიცი, რომ ჩემი მეუღლე ასეთ სამსახურშია, უფრო მეტ პასუხისმგებლობას ვგრძნობ, კანონთან და საპატრულო პოლიციასთან ორმაგად თავაზიანი ვარ.
ნინო ჩემზე მეტად კანონმორჩილი მძღოლია, ის საჭესთან ტელეფონზეც არ საუბრობს, საჭიროების შემთხვევაში ყურსასმენით სარგებლობს.
– ნინო რა მარკის ავტომობილს მართავს?
– ოჯახში ერთი მანქანა გვყავს. ერთი წელია, რაც ჩვენი ჯიპი კრედიტით ვიყიდეთ. ნინო ძირითადად სამსახურის მანქანით გადაადგილდება და ჯერჯერობით ავტომობილზე კამათი არ გვიწევს. ჩვენი გრაფიკიც ისეა მოწყობილი, რომ ერთმანეთს ხელს არ ვუშლით, შაბათ–კვირას მე თამაშები მაქვს, ამ დროს ნინო ისვენებს და ის სარგებლობს მანქანით. ქალაქგარეთ გასვლა ძალიან გვიყვარს და კვირაობით აუცილებლად მივდივართ სადმე – ჩემთან, გუდაურში ან ნინოსთან, რაჭაში.
– თბილისელ მძღოლებს რისკენ მოუწოდებდით?
– თქვენი ჟურნალის საშუალებით ყველა თბილისელ მძღოლს ვურჩევდი, რომ მოძრაობის დროს მეტი ყურადღება გამოიჩინონ, რადგან უამრავი უბედური შემთხვევა ხდება და ერთმანეთთან ურჩობას, ჯობია, დამთმობები და ფრთხილები ვიყოთ.
სოფიო ბოჭორიძე, ჟურნალი სარკე 


Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

სიახლეები
დღის სიახლეები
რა მოსწონთ თქვენ მეგობრებს

Alternative content

1522304
1522504 online