asdas
ცნობილი ადამიანები
პაატა ხაჩიძე: "ლილეს მანქანა სჭირდება, რადგან მესამე შვილს ველოდებით"
ავტომოყვარული
პაატა ხაჩიძე: "ლილეს მანქანა სჭირდება, რადგან მესამე შვილს ველოდებით"

2014-11-14 01:39:37



მომღერალმა პაატა ხაჩიძემ თავისი პირველი მანქანა ჯგუფ "ქუჩის ბიჭების" ჰონორარით იყიდა. იმ ავტომობილს 6 წელი მართავდა და მასთან განსაკუთრებული მოგონებებიც აკავშირებს. მას შემდეგ რამდენიმე მანქანა გამოიცვალა, ერთი წლის წინ კი "ჯიპ კომპასის" საჭეს მიუჯდა. მომღერალი მალე მესამე შვილს ელოდება, ამიტომ მანქანის შეძენას ცოლისთვისაც აპირებს, რომ მას ბავშვების და ოჯახის მოვლა გაუდვილდეს.
– პაატა, დიდი ხანია, რაც საჭეს მართავთ?
– 15 წლის ვიყავი, როცა მამის მანქანას პირველად მივუჯექი და მას შემდეგ არ ყოფილა პერიოდი, ავტომობილის გარეშე ვყოფილიყავი. საკუთარი მანქანა 2000 წელს ვიყიდე. ბიჭებმა კონცერტიდან ჰონორარები ავიღეთ და ირაკლი ნოზაძის გარდა ყველამ "ბეემვე" ვიყიდეთ. პირველ ავტომობილთან განსაკუთრებული მოგონებები მაკავშირებს. ტურნეებზე სულ ჩემი მანქანით დავდიოდი. ბიჭებმა ის მანქანები მალე გაყიდეს, მე კი 6 წელი ვიარე. ჩემი "ბეემვეთი" ბევრმა ცოლი მოიყვანა, ზოგმა კი მანქანის მართვა ისწავლა.
– მას შემდეგ ბევრი ავტომობილი გამოიცვალეთ?
– არც ისე. მერე "ვოლვო" მყავდა, ისიც საკმაოდ გამძლე გამოდგა. ჩემი მანქანებიდან ზოგი სედანი იყო, ზოგიც – ჰეჩბექი. შარშან ნოემბერში კი გადავწყვიტე, ჯიპზე გადავმჯდარიყავი. სპორტული მანქანები მომბეზრდა და სერიოზული მანქანის ყოლის სურვილი გამიჩნდა. ახლა 2007 წელს გამოშვებული "ჯიპ კომპასი" მყავს. ეს მანქანა ვიზუალურადაც ძალიან მომეწონა. დიდი არ არის და, რაც მთავარია, პარკინგიც იოლია. ძრავის მოცულობა 2,5 აქვს და ცოტას წვავს. ბენზინზეა.
– გაზზე გადაყვანაზე არ გიფიქრიათ?
– კი, როგორ არა, მაგრამ ჯერჯერობით ვერ გადავწყვიტე. ოჯახში ფიქრობენ, რომ საშიშია, როცა ავტომობილში გაზის ბალონია ჩამონტაჟებული. ეკონომიას თუ გავაკეთებ და დაზოგილ თანხას ოჯახს ან მეგობრებს მოვახმარ, ამაში ცუდი არაფერია. ამ საკითხზე ვფიქრობ.
– თქვენი ჯიპის მინუსად რა მიგაჩნიათ?
– ნაწილების შოვნა მიჭირს, თუმცა ნელ–ნელა ეს პრობლემაც გვარდება. უკვე 4 თვეა, რაც "ჯიპ კომპასის" ცენტრი გაიხსნა თბილისში. მანქანის ნაწილებში საკმაოდ კარგად ვერკვევი და რაღაც–რაღაცეების შეკეთებაც შემიძლია.
– სისწრაფე გიყვართ?
– სისწრაფე უკვე ნაკლებად მიყვარს, ალბათ ეს ასაკმაც მოიტანა. ძალიან ფრთხილად დავდივარ, არ დავფრინავ. ზოგი ფიქრობს, რომ ქალაქში რაც უფრო ხმაურიანად გაიქროლებს, მით უფრო მაგარი მძღოლია, მაგრამ ძალიან ცდებიან. ამისთვის შეუძლიათ რუსთავში ჩავიდნენ და ვნებები სპეციალურ ტრასაზე დაიკმაყოფილონ. ვთვლი, რომ გამოცდილი მძღოლი ვარ და ეს, პირველ რიგში, იმაში გამოიხატება, რომ ჩემთან ერთად მგზავრობის არავის ეშინია. ქალაქიდან რომ გავდივართ, ბიჭების მძღოლი თითქმის სულ მე ვარ.
– "ქუჩის ბიჭების" წევრები როგორი მძღოლები არიან?
– გურამიკო ლომიძე დღესაც გიჟი მძღოლია და ამას თვითონაც აღიარებს, სისწრაფე საოცრად უყვარს, თუმცა გამოცდილებამ მაინც თავისი გააკეთა, დაბრძენდა. ბიჭობაში თუ ბევრი ავარია მოსდიოდა, ახლა ეს პრობლემა ნაკლებად აქვს. ირაკლი ნოზაძე კარგი მძღოლია, ზურა ხაჩიძე კი – ზედმიწევნით კარგი. უნდა ვაღიარო, რომ საჭესთან სერიოზულ კონკურენციას მიწევს.
– ავარიული სიტუაცია თუ შეგიქმნიათ?
– ყოფილა მსუბუქი ავარიები, სერიოზული არაფერი, მაგრამ ერთი კი ძალიან ცუდად მახსენდება. ჩემს "ბეემვეზე" ნასვამი დავჯექი და დავიმტვერი კიდეც. პეკინზე უკნიდან სხვა ავტომობილს დავეჯახე. ჩემი მანქანა კარგად დაზიანდა, მეორე – უმნიშვნელოდ. გვერდით მეგობარი მეჯდა. საბედნიეროდ, ღვედები ორივეს გვეკეთა და მნიშვნელოვანი დაზიანებები არ მიგვიღია. უკვე დიდი ხანია, რაც საჭესთან ნასვამი აღარ ვჯდები.

– ჩვენი ქალაქის მოძრაობაში ყველაზე მეტად რა არ მოგწონთ?

– წესრიგს არ ვიცავთ, გზას არც მანქანებს ვუთმობთ და არც ფეხით მოსიარულეებს. მე კი ყოველთვის ვცდილობ, დამთმობი მძღოლი ვიყო. ქალაქში გვაქვს მონაკვეთები, სადაც შუქნიშანია საჭირო, მაგრამ არ არის. ამის გამო არაერთი საავარიო სიტუაცია იქმნება. მინდა, ეს პრობლემა მოგვარდეს, თუმცა იმასაც აღვნიშნავ, რომ მოძრაობის მოსაწესრიგებლად სასიკეთო ძვრები უკვე იგრძნობა, არაერთი გზა გაკეთდა და კიდევ კეთდება.
– ქალი მძღოლების კრიტიკა თქვენც გიყვართ?
– არა, მაგრამ ყოველთვის ვხვდები, საჭესთან სუსტი სქესი ზის თუ ძლიერი. ქალები მკვეთრ მანევრებს აკეთებენ, სარკეში იპრანჭებიან. კი, უნდა გაიპრანჭონ, ეს მათთვის აუცილებელია, მაგრამ, მგონი, უმჯობესია, სარკეში ავტომობილის დაქოქვამდე ჩაიხედონ. ჩემი აზრით, მართვის მოწმობის ასაღებად გამოცდები ქალაქშიც უნდა ტარდებოდეს, უნდა მოწმდებოდეს, ქუჩაში როგორ ატარებენ მანქანას. მართვის მოწმობა ქალაქში გამოსასვლელად არ კმარა. ჩემმა ცოლმა, ლილემ, სანამ მანქანის მართვა კარგად არ ისწავლა, არც დიდ მოძრაობაში გამოსულა და არც ავტობანზე უცდია საჭესთან დაჯდომა. როცა მიხვდა, რომ კარგად ტარება შეეძლო, მართვის მოწმობაც მაშინ აიღო. ქალაქში მოძრაობას მეც ვასწავლიდი და დღეს თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ კარგი მძღოლია. ლილეს ოჯახს უპრობლემოდ ვანდობ.
– ცოლს საკუთარი ავტომობილი ჰყავს ?
– ლილეს მანქანა გავყიდეთ და ახლის შეძენაზე ვფიქრობთ. მალე მესამე შვილს ველოდებით, ამჯერად ბიჭს და ვთვლი, რომ მრავალშვილიან დედას მანქანა აუცილებლად უნდა ჰყავდეს, მით უმეტეს, მე ხშირად მიწევს ქალაქიდან გასვლა და ბევრი საქმე ლილეს მოსაგვარებელია.

– პატრულთან როგორი დამოკიდებულება გაქვთ?

– ადრე ცუდი ურთიერთობა მქონდა, რადგან წლების განმავლობაში მართვის მოწმობის გარეშე დავდიოდი. ამის გამო ჯარიმებით სახელმწიფო ბიუჯეტში 3500 ლარი შევიტანე. "მადლობა" მათ, ვინც ჩემს ჯიბეს ამდენი თანხა მოაკლო, მაგრამ სად გაუშვა, არ ვიცი.
ერთი პერიოდი ერთმა პატრულმა ამომიჩემა. სადაც დამინახავდა, მაჩერებდა და მაჯარიმებდა. პატრულის იმ თანამშრომელს თქვენი ჟურნალის საშუალებით კიდევ ერთხელ ვეტყვი, რომ ტყუილად ნუღარ გამაჩერებს, უკვე 3 წელია მართვის მოწმობა მაქვს. ეს მონაცემთა ბაზაში ნახა კიდეც, მაგრამ როცა გამაჩერა, მაინც შემეკითხა, მართვის მოწმობა თუ აიღეო. ხომ იცოდა, მაგრამ ჩემი შემორიგება უნდოდა.
– მასთან თქვენმა მომღერლობამაც არ გაჭრა?
– ერთხელ მითხრა, განა შენ ჩემზე კარგად მღერი, ჯარიმა რომ არ დაგიწერო, მთელი ჩემი საგვარეულო კარგად მღეროდაო. შევთავაზე, ერთად გვემღერა, მაგრამ უარი მითხრა. მივხვდი, რომ მას არც სიმღერის ნიჭი ჰქონდა და არც მომღერლის დაფასება იცოდა. რა თქმა უნდა, ამას ხუმრობით ვამბობ. მართვის მოწმობის აღება სულ მეზარებოდა, მაგრამ ბოლოს მივხვდი, რომ ჯიბე მითხელდებოდა და სხვა გამოსავალი არ მქონდა. ამჟამად ყველა პატრულთან კარგი დამოკიდებულება მაქვს, თითოეულ მათგანს დიდ პატივს ვცემ. როცა საქართველოში საპატრულო პოლიცია შემოვიდა, არაკომპეტენტური პირები მუშაობდნენ და ძალაუფლებას ბოროტად იყენებდნენ. ახლა კი პატრულის ყველა თანამშრომელი გაწონასწორებული, მშვიდი და მოკრძალებულია. ჯარიმებიც ნაკლებად მაქვს. ბოლო პერიოდში მხოლოდ ერთი ჯარიმა მივიღე. ღერძულა ხაზი გადავკვეთე და 50 ლარით დამაჯარიმეს.
– საოცნებო ავტომობილი გყავთ?
– ჩემი მანქანით კმაყოფლი ვარ. 2015 წელს რაც გამოვა, შევხედავ და იმის მიხედვით გადავწყვეტ, რომელზე ვიოცნებო. და მაინც, არა მგონია, ავტომობილი აუხდენელი ოცნებების სიაში ჩავწერო.
სოფიო ბოჭორიძე, ჟურნალი სარკე 


Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

სიახლეები
დღის სიახლეები
რა მოსწონთ თქვენ მეგობრებს

Alternative content

1521496
1521696 online