asdas
ცნობილი ადამიანები
ლიზა წიკლაური: "მინდა, რომ სულ მე დამითმონ!"
ავტომოყვარული
ლიზა წიკლაური: "მინდა, რომ სულ მე დამითმონ!"

2014-07-19 12:42:44



ტელესახე, საინფორმაციო გადაცემა "მოამბის" წამყვანი, 27 წლის ლიზა წიკლაური, მანქანას მონდომებით უვლის. სანამ საჭეს მიუჯდება, გარედან კარგად უნდა შეათვალიეროს, მის სალონში კი ერთ ზედმეტ ნივთსაც ვერ ნახავთ. გზებზეც მოწესრიგებული მძღოლია, მოძრაობის წესებს თითქმის არასოდეს არღვევს. მისთვის ყველაზე სასიამოვნო კომპლიმენტია, როცა ეუბნებიან, რომ ავტომობილს არაქალურად მართავს. მართვა 12 წლისას მამამ ისწავლა და პირველი მანქანაც მან აჩუქა. ახლა შავი "ტოიოტა რავ 4"–ით დადის, რომელიც ასევე მამის და ძმის საჩუქარია.

– ლიზა, გვიამბეთ. როგორ დაეუფლეთ საჭეს.

– მანქანების მიმართ ინტერესი ბავშვობიდან მქონდა, ამიტომ მართვა 12 წლის ასაკში მამამ მასწავლა. 19 წლის როგორც კი გავხდი, მართვის მოწმობა ავიღე. 2 წლის შემდეგ კი მამამ 2002 წელს გამოშვებული "ტოიოტა რავ 4" მაჩუქა. სედანი მინდოდა, მაგრამ მამასთან და ძმასთან კონსულტაციის შემდეგ მივედი დასკვნამდე, რომ ჯიპი ჯობდა, რადგან თავს უფრო დაცულად ვიგრძნობდი. ჩემი მეორე მანქანაც "ტოიოტა რავ 4"–ია, ოღონდ 2012 წელს გამოშვებული. ეს მამის და ძმის მოულოდნელი საჩუქარია. ჯიპს ისე მივეჩვიე, სედანზე გადაჯდომა ალბათ გამიჭირდება.
– მანქანის მოვლა გიყვართ?
– ავტომობილი ჩემთვის მხოლოდ გადაადგილების საშუალება არაა, მას ყოველთვის განსაკუთრებულად ვუფრთხილდები.
– შავი თქვენი საყვარელი ფერია?
– არა, უბრალოდ მგონია, რომ ამ ავტომობილს შავი ფერი ძალიან უხდება. ეს ფერი რთული მოსავლელია, ორ დღეში ერთხელ მიწევს გარეცხვა, მაგრამ არასოდეს მეზარება. მანქანის სალონი მუდამ მოწესრიგებული მაქვს, არეულობა და ზედმეტი ნივთების ტარება არ მიყვარს.
– არც სამოსი გიწყვიათ სალონში?
– არა, რადგან ჩემთვის მანქანას გარდერობის დანიშნულება არ აქვს. სალონის საბარგულშიც მხოლოდ საჭირო ნივთები მაქვს – სათვალე და სუნამო.
– ავტომობილის ნაწილებში ერკვევით?
– 5 წელია, რაც სტაბილურად ვზივარ საჭესთან და, თუ მანქანას რამე პრობლემა აქვს, ხმაზე ვამჩნევ. ამ დროს მამას ან ძმას მივმართავ და ისინი აგვარებენ პრობლემას, თუმცა პროფილაქტიკაში მეც წამიყვანია და საბურავიც გამომიცვლია. ერთხელ პირველ ავტომობილზე დილაუთენია საბურავი გამისკდა და თავად გამოვცვალე, რადგან არც ჩემი ძმა იყო ქალაქში და არც მამა.
– ქალაქგარეთ გასასვლელად თქვენი ჯიპი კომფორტულია?
– ჩემი მანქანა გუდაურში სასიარულოდ კარგად მადგება. სანამ ახალბედა მძღოლი მერქვა, მამა ასე შორს არ მიშვებდა, ბოლო წლებში კი უკვე თამამად დავდივარ.
– როგორც მძღოლი, რა შეფასებებს იღებთ?
– ამ საკითხში ჩემი პირველი შემფასებელი დედაა. თვითონ არ მართავს მანქანას და საჭესთან რომ დავჯექი, ძალიან ნერვიულობდა. ერთხელ კვარიათში ვიყავით და იქიდან რომ დავბრუნდით, აღიარა, აღარ მეშინია, საჭესთან რომ ზიხარო. ყველაზე კარგი კომპლიმენტი, რაც მეგობრებისგან მოვისმინე, ის იყო, რომ თქვეს, ლიზა მანქანას ქალივით არ მართავსო. მამაკაცებიც დადიან ცუდად. ბევრჯერ მითქვამს მანქანაზე, ამის მძღოლი ქალი იქნება–მეთქი, მაგრამ როცა ახლოს მივსულვარ, კაცი დამინახავს საჭესთან.
– მოძრაობისას ყველაზე მეტად რა გაღიზიანებთ?
– ყველაზე მეტად რაც არ მომწონს, ის არის, რომ მოსახვევში ციმციმას არავინ რთავს. უაზრო საცობებიც მაღიზიანებს და ბორდიურებზე ასვლაც. მგონია, რომ სარკეებში არ იხედებიან. მართვის დროს სარკეში მაკიაჟის შესასწორებლად არასდროს ვიხედები, ამის მოსწრება შუქნიშანზეც შეიძლება, მაგრამ არც ამას ვაკეთებ. ერთხელ ქალი კინაღამ დამეჯახა. ერთ ხელში მობილური ეჭირა, მეორეში სიგარეტი, ამავდროულად ტუჩებზე ტუჩსაცხს ინაწილებდა და სარკეში იხედებოდა. მე რომ არ მქონოდა სწრაფი რეაქცია, ალბათ დამამტვრევდა. მოძრაობის წესები ყველა მძღოლმა კარგად რომ იცოდეს, ჩვენს ქალაქში ასეთი ქაოსი აღარ იქნებოდა.
– დამთმობი მძღოლი ხართ?
– არა! მინდა, რომ სულ მე დამითმონ. არსებობს შემთხვევები, როცა აუცილებლად უნდა დათმოს მძღოლმა გზა. მაგალითად, ერთხელ გზაჯვარედინზე კაცმა გადაწყვიტა, რომ სანამ ყვითელი შუქნიშანი ჩაირთვებოდა, გაესწრო. მე კი უკვე მწვანე მქონდა ანთებული. ამ დროს უცებ დავამუხრუჭე, თორემ აუცილებად დავიმტვრეოდი.
– ჯარიმების გადახდა გიწევთ?
– მობილურზე საუბრის გამო ბევრჯერ დამაჯარიმეს. ჩემი პროფესიიდან გამომდინარე, არ არსებობს, მობილურს არ ვუპასუხო. ერთხელ ისეთმა რესპონდენტმა დამირეკა, რომელსაც დიდხანს ვთხოვდი, რომ მასზე რეპორტაჟი მოგვემზადებინა. მან კი ზუსტად იმ დროს დამირეკა, როცა მანქანას ვმართავდი. ამ დროს სარკეში უკან მომავალი პატრული დავინახე, მაგრამ არაფერი რომ არ მითხრა, ტელეფონზე საუბარი გავაგრძელე. რამდენიმე წუთი ასე ვიარე. ლაპარაკი რომ დავასრულე, მერე მითხრეს, "ტოიოტა" გადააყენეო. მიზეზი რომ ვკითხე, რატომ გამაჩერეთ–მეთქი, გაუკვირდათ, რამდენი ხანია მოგდევთო. რა თქმა უნდა, დამაჯარიმეს. ზოგი პატრული მცნობს კიდეც. ერთხელ მაპატიეს და არ დამაჯარიმეს.
– ტელეფონზე საუბრის გარდა კიდევ რისთვის შეიძლება დაგაჯარიმონ?
– ერთხელ ისეთ ადგილას გავაჩერე, სადაც აკრძალული იყო და ჩემი მანქანა კომპანია "სითი პარკმა" წაიყვანა. ძალიან გავბრაზდი და გამოსაყვანად რომ მივედი, თანამშრომლებს ვუსაყვედურე, ზუსტად 5 წუთით დავტოვე მანქანა–მეთქი, მათ კი მიპასუხეს, ჩვენ ზუსტად 3 წუთი გვჭირდება მის წასაყვანადო. საჯარიმოზე მდგარი მანქანა ჯერ კარგად დავათვალიერე, სადმე ნაკაწრი ხომ არ აქვს–მეთქი და მერე გადავიხადე ჯარიმა. ეს ჯარიმა ყველაზე ცუდად მახსოვს, რადგან, 70 ლარის გარდა, კიდევ 10 ლარიანი ქვითარი ბანკში უნდა გადამეხადა, რაც დამავიწყდა და 150 ლარიან ქვითრად იქცა.
– თქვენს შავ "ტოიოტას" რომელ ავტომობილზე გაცვლიდით?
– ჩემი საოცნებო ავტომობილი შავი "რენჯ როვერ სპორტია" და ამ "ტოიოტას" მის გამო დავთმობდი.
სოფიო ბოჭორიძე, ჟურნალი სარკე 


Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

სიახლეები
დღის სიახლეები
რა მოსწონთ თქვენ მეგობრებს

Alternative content

1522752
1522952 online